Gazetemiz yazarı Haluk Ekiz’in yazısı.

Geçen hafta Galatasaray’ın Juventus ile oynadığı maçda Avrupanın en iyi kalecilerinden PERİN, iki gol yedi.

Maçı izlediyseniz, Osimhen”in attığı iki golün ikisi de bir kalecinin en son aklına gelebilecek yerdendi.

PERİN, sağdan soldan, alttan üstten gelen topları bir panter gibi yakalamayı hesap ederken çok güvendiği elleri bir yana, iki bacağının kurbanı oldu.

BACAKARASI gol atmak her yiğidin harcı değildir.

İyi bir hesap kitap ve zamanlama ister. Çünkü bir kalecinin en son hesaplayacağı risk, çok güvendiği iki bacağının arasından gol yeme olasılığıdır.

Bir kaç gün önce, ABD ve İSRAİL, kendilerince ürettikleri gerekçelerle tehdit ettikleri İRAN’ı vurdular.

Uzun yıllar, Ortadoğu ülkelerine uyguladıkları (Terör, kitle imha silahları, halkına kötü muamele, uranyum vs.) bahanelerini İRAN için de devreye alarak dört gündür bombalıyorlar.

Öte yandan İRAN, geçmişte başına gelen olaylardan gördüğümüz, sadece konuşmaktan öte varmayan tavırlar sergilemeye devam etti.

Bu sefer işin ciddi olduğunu anlayan HAMANEY;

— Efendim ABD bizi vurursa daha önce hiç görmedikleri bir şekilde silahlarımız var! diyerek bir anlamda göz dağı vermeye çalıştı.

Ama birinci akşam biz, televizyonlarda geçen bir alt yazıdan yola çıkarak amatörce düşüncelerimizle İran hakkında endişe oluşturduk.

NETENYAHU şöyle diyordu ;

İranda üst düzey yetkililere SUİKASTLAR düzenledik! deyince, biz bazı askeri yetkililerin öldürülmüş olabileceğini düşünürken henüz daha birinci gün dolmadan HAMANEY’in öldürüleceğini beklemiyorduk. Kimse de beklemezdi zaten.

Düşünsenize, bir ülke savaşa giriyor ve bir tane askeri ölmeden o Devletin başkanı öldürülebiliyor.

Demek ki İran, satılmış hain ve ajan kaynıyormuş.

Öldürülen sadece Hamaney değil ki!

Adamlar iyi bir İstihbarat raporuyla,

Savunma Bakanı,

Genelkurmay başkanı,

Devrim Muhafızları Ordu Komutanı,

İstihbarat Dairesi Başkanı,

Silahlı Kuvvetler Lojistik Destek Komutanı

Savunma Konseyi Genel Sekreterini ve daha bir çok üst düzey askeri yetkilileri öldürdüler.

Eee!!

Geriye ne kaldı?

Daha doğrusu bu kadar üst düzey insanlara aynı anda nasıl ulaştılar?

Şimdi mevzu, Juventus kalecisinin durumuna benziyor değil mi?

Hamaney, karadan, denizden, havadan saldırılar beklerken, yanıbaşındakilerin ihanetiyle ve yıllardır ülkesine sızan ajanların etkisiyle daha ilk günden feci bir şekilde can vereceğini hiç hesaplamamıştır.

Kapı içeriden kilit tutmazsa, senin ne kadar füzen, dronun, ağır silahların, uçağın, gemin, askerin olursa olsun.

Bir kişinin ihaneti bütün zincirleri kırıyormuş demek ki!

Şimdi dönelim kendimize,

Ülkemizde de,

— Sıra Türkiyeye geliyor, diye tedirgin olan,

— Gelsinler de onlara dünyayı dar edelim! diye haykıran vatanseverler ile

— Ah bize de böyle bir şey yapsalar da şu hükümetten kurtulsak! diye dört gözle düşmanın gelmesini arzu ve hayal eden vatansızlar var.

Tabi burada sığındığımız tek bir şey var. Her durumda yeri geldiğinde bir olabilen birlik oluşturabilen halkımız var.

Hele de topraklarımıza bir saldırı ihtimali olduğunda tek yürek olabiliyoruz.

Bizce en büyük gücümüz de bu.

Ama, içimizdeki hainleri de iyi analiz etmemiz gerekiyor.

Düşman dışarıdaysa sorun yok. Kim olduğu belli.

Ama içimizdekileri iyi belleyelim.

Arkamızı döndüğümüzde bize kurşun sıkacakları aman unutma gafletine düşmeyelim.

Ülkeyi yönetenleri seversiniz sevmezsiniz. Saygı duyarız.

Ama bunun çözümü Atatürk ‘ün bu ülkeye hediye ettiği DEMOKRASİ etrafında toplanmaktır.

Gideriz sandıklara, tercihimizi yaparız. Sonuç ne çıkarsa saygı duyup kabul etmemiz gerekmez mi?

Yoksa bir gece birileri gelsin, Mısır, Cezayir, Irak, Suriye, Venezuela ve en son İran’ a yapılanlar gibi bir hayal peşindeyse derhal bu düşünceyi terk etsin.

Hani bazen,

ZIPLAA! ZIPLAA! ZIPLAMAYAN T…… diye oynayanlar var ya!

Valla daha güzel günler umuduyla birileri gelsin de bizi kurtarsın diye boşuna heveslenmeyin.

Bir gece ansızın elin oğlu gelirse, erkekleri bilmem ama kadınları nerede zıplatırlar varın iyi hesap edin.

Herkese Selam,

Herkese Saygı.