Gazetemiz yazarı Haluk Ekiz’in yazısı

Fatsada bir esnaf arkadaşın başından geçen İBRETLİK olayı anlatalım sizlere.

Bankadaki işleri dolayısıyla dükkanından kısa süreliğine ayrılıp geri geldiğinde, dışarıya dizdiği mallardan AĞAÇ MOTORU olarak bilinen motorlu testerenin yerinde olmadığını farkediyor.

İçeriye girip çocuklara;

— Dışarıdaki ağaç motorunu sattınız mı? diye soruyor.

— Hayır! Biz bir şey satmadık! cevabını alınca güvenlik kamera kayıtlarını izliyor ve mesele anlaşılıyor.

Filanca köyden tanıdığı birinin, motoru kimseye sormadan parasını ödemeden alıp gittiğini görüyor.

Doğruca köy minibüslerin olduğu yere gidip o köye ait minibüsün arka kapısını açtığında ağaç motoru köye gitmek için bagajda bekliyor.

Tam alıp gidecekken karşıdan, motoru çalan şahıs gelip duruma itiraz ediyor.

— Niye çaldın bunu? Utanmıyormusun?

— Ne çalması kardeşim, ben onu paramla aldım.

Yok öyleydi, böyleydi derken, tartışma kavgaya dönüşüyor. Bizim esnaf arkadaş baktı ki başı belaya girecek, Polis çağırıyor.

— Memur bey ben bu şahıstan şikayetçiyim malımı çaldı.

— Hayır memur bey, ben çalmadım, paramla aldığım ürünü kendisinin olduğunu iddia ediyor,yalan konuşuyor!

Esnaf arkadaşımız Polise ;

— Memur bey, güvenlik kamera kayıtlarını inceledim ve bu şahsı zaten tanıyorum. İşyerim hemen yakın. Gidelim birlikte tekrar izleyelim.

Geliyorlar, kamera kayıtlarını izleyince Polis bakıyor ki hırsız aynı adam.

Ve şimdi sıkı durun ve bir an düşünün ki bu durumda siz olsanız ne yapardınız?

Adamın cevabı bizim bile kemiklerimizi sızlatacak cinsten.

Kamerada kendisini izleyen hırsız, Polise dönüp ;

— BU BEN DEĞİLİM !

Herkes şokta. Bir anlık duraklamadan sonra polis daha fazla dayanamıyor ve,

— Bana bak, istersen bizi daha fazla uğraştırma, motoru usulca yerine bırak, ben de bu esnafı şikayetinden vazgeçireyim ve sen de hapse girmekten kurtul.

Yazıklar olsun sana. Yaşından başından utan. Bir de kendini yalanlıyorsun! diyerek konuya son noktayı koyuyor.

Bunu niye yazdık.

Günümüz dünyasında öyle hallere geldik ki, insanlar menfaatleri uğruna kendilerini bile yalanlayabiliyorlar.

Bu ben değilim!

Hırsızlık yaptım,

Tecavüz ettim,

Adam öldürdüm,

Herşey yaptım ama bunlar ben değilim.

Ben dürüstüm, ben iyiyim, ben doğruyum ama BU BEN DEĞİLİM.

Bakmayın bir anlık yaptığım utanmazlığıma, ahlaksızlığıma.

Unutalım gitsin. Kaldığımız yerden yine devam edelim hayata.

Eğer öyle olmasaydı etrafımızda bu kadar

ahlaksızlık, namussuzluk ve rezillik ÇOĞALIR mıydı?

Ben bir anlık birşeyler yaptım ama aslında ben böyle biri değilim. Dürüstüm ben. Namusluyum, ahlaklıyım, kısaca her şeyim.

Eğer böyle olmasaydı, üç çocuğu da başkasından olan bir anne, kocasından, ailesinden, çevresinden utanmazmıydı?

Kayınvalidesini hamile bırakan bir damat sırıtarak pişkin pişkin etrafta dolanırmıydı?

Bilezikleri için, yaşlı kadını kasap gibi kesip parçalayıp da kumar borcum vardı, mecburdum ama masumum pişmanım dermiydi?

Devletten milyonlarca vergiyi kaçırıp da, ortalıkta son model arabalarla gezermiydi?

Fırıncıya, manava, sağa sola, yediği ekmeğin, aldığı peynirin parasını defalarca istenmesine rağmen, utanmadan sokakta dolaşabilirmiydi?

Tecavüz edip öldürdüğü bir bebek yüzünden hapse girip te, iyi hal indirimi almak için düzgün giyinip hakimin karşısında masum rolleri oynayabilirmiydi?

Velhasıl UTANMA duygusu neredeyse yok olacak.

Ve herkes herşeyi yapacak da kimse dönüp bakmayacak.

Dünya dönecek, her geçen gün Ahiret, hesap günü yaklaşacak.

Ve bir gün gelecek EYVAAAY!! para etmeyecek.

Bizden söylemesi.

Herkese Selam,

Herkese Saygı.