Gazetemiz yazarı Haluk Ekiz’in yazısı
Onunla, Fatsanın ilk inşa edilen toplu konutları Çınarcık Sitesinde 1998 yılında tanışmıştık.
Biz kiracıydık o ev sahibiydi. Hanımı Gülseren hanım hemşireydi. İki çocuğu vardı. Kübra ve İbrahim, bizim Tunahan ile birlikte büyüdüler.
Halit hoca, hareketli bir adamdı. Biraz da ciddiyet dolu bir bedeni vardı.
Ama ondan en çok etkilendiğimiz mizacı, duruşu sert olmasına rağmen, konuşmalarının arasına hep tebessüm ve gülümseme katardı.
Eşinin sağlıkçı olmasından çok fayda görmüştük.
Hatırlarsanız insan yeni evlendiğinde ve hele de ilk çocuğu olduğunda, hastalık ateş vs. gibi durumlarda çok panik olur.
Yeni doğan bebeklerin dilinden en iyi hemşireler anlar.
Gerek aşı, iğne gerekse danışmak adına zaman sınırlaması olmadan evlerine giriş saatlerimizde hiç sorun olmadı.
İyi bir komşuluk yaptık. Sonra biz o siteden ayrıldık. Ama Halit hocamla görüşmelerimiz devam etti.
Zaten o da hiç bir zaman gerek eğitim camiasına gerekse Fatsa kamuoyuna kendisini unutturmadı.
Bir çok sosyal ve sportif etkinliklerde görev aldı. İşini yapıp ay sonunda maaşını alıp evine giden biri olmadı hiç.
Kimi zaman öğrencilerinin peşinden turnuvalar adına şehir dışına çok çıkmıştır.
Yardıma muhtaç çok öğrencinin hayır dualarında adı vardır.
Bunları sessiz ve derinden yapmıştır hep.
Emekli olduktan sonra da bir kenara çekilmedi Halit hocam.
Onunla FADEF Fatsa Dernekler Federasyonu çatısı altında yollarımız tekrar keşişti.
Topluma hizmet etmeyi seven, yeni nesillere ışık olmaktan haz duyan bir insandı,iyi bir eğitimciydi.
En son geçtiğimiz hafta bir sağlık problemi neticesinde doktorun tavsiyesiyle, daha iyi bir tedavi ve tetkik için Ankaraya gitmişti.
Bizler, güzel haberlerle geri dönmesini beklerken Halit hocam’dan Fatsayı mateme boğan haber geldi.
Ani bir kalp krizi sonrası o da her fani gibi rahmeti rahmana kavuştu.
Mekanı cennet olsun.
Ailesine, öğrencilerine ve tüm sevenlerine baş sağlığı dileriz.


“SESİMİZİ DUYAN VAR MI?”
KÜFLENMİŞ TELEFONLAR
POLİS HAFTASI ÜZERİNE
SİZ KENDİNİZİ DÜŞÜNÜN EY ŞEHİRLİLER!