Yaşadığımız şehirlerdeki durum nasıl yönetildiğimizi apaçık ortaya koymaktadır. Aslında balık baştan kokar atasözümüz, Farabi’nin söylemek istediğini özetler mahiyette. Haksızlıkların  kol gezdiği, kayırmazlığın  ayyuka çıktığı,  hukuk kurallarının yerle bir edildiği, halkın kıt kanat geçindiği ve fakat yönetenlerin saltanat ve ihtişam içinde  yüzdüğü ve yüzlerce  korumalarla  gezdiği toplumlarda  güven duygusunun  oluşması mümkün değildir.

           Çalışanların liyakat sahiplerinin arkasında birileri olmadan yükselemeyecekleri hissi yada bu ülkede çalın çırpanların yanına kar kalıyor, düşüncesi kişilerde doğruluk/dürüstlük gibi yüksek değerlere bağlılığı zayıflatır.

           Yasaların tek başına yeterli olmadığını 17 Aralık’tan bu yana çok rahat gördük.

           Bir gecede apar, topar değiştirilen yönetmeliklerle, hukukun temel kurallarının nasıl hukuksuzluğa dönüştürüldüğünü  ülke olarak hep birlikte yaşadık. Yolsuzluk dosyaları için,  Meclis Komisyonunun çalışmalarına getirilen yayın yasaklarına  tanık olduk,

          Demokrasi ve kurumları oluşmamış şeffaflık ve denetlenebirlik ve hesap verme anlayışları her dokuya yeterince  sirayet etmemiş toplumlarda, gücü/iktidarı elinde bulunduranlar çeşitli hileli yönlendirmelerle en olumsuz vakaları (olayları) bile kendi lehine çevirebilmektedirler.  Bunun temelinde ise demokrasinin iki kat yani iki alt yapısı vardır. Bunun biri kültüreldir. Diğeri ise ekonomiktir. En temel ihtiyaçları bakımından  güçlüye bağlı insanların yekun teşkil ettiği bir toplumda demokratik bilincin gelişmesi ise mümkün değildir.

          Hatta gelişmemesi için iktidarlar elinden geleni yapmaktadırlar.  Dolaysıyla sorun siyasette ve siyasi aktörlerin  dayanmış olduğu  zihniyettedir.

           O halde  yapılacak iş nedir?

           Dediğinizi duyar gibiyim. Nabzı tutacak ve muhalefet yapacak olanlar öncelikle, Düşünen beyinlerdir.

           Eli kalem tutanlardır. Köşe yazarlarıdır.

           Entelektüellerdir.

           Üniversitelilerdir.

           Bunlardın söz ve güç birliğine Türkiye’nin çok ihtiyacı vardır.

           Hakkı hak adına, adaleti  adalet adına, hukuku ise Hukuk adına tutup kaldıracak yiğitler bekliyor.

          Tüyü bitmemiş çocuklar acılı anneler ve aileler bu memlekette çoğunlukta.

          Ahlaki ve hukuki ilkeleri evrensel temel normları korkusuzca savunacak, milleti için doğruları göz kırpmadan  haykıracak, insan gibi insanlara  susadı bu millet .

          Fazilet sahibi onurlu, şahsiyetler, artık bu memlekette  sesiniz  gür çıkmalı.  Susmadan, bıkmadan  ve yorulmadan…

          Çünkü bu memleketin Büyük Türk bilginin Farabi’nin de dediği gibi Erdemli ve akla ve bilime değer veren insanlara çok ihtiyacı vardır. Doğru olmalı, yalan söylememeli, yalancılardan yüz çevirmelidir.

          Paranın servetin değil, yüceliğin peşinden koşmalıyız. Dünyevi kaygılarda gözü olanlardan uzak durmalıyız.

         Azimli ve kararlı olmalıyız. Zulümden nefret etmeliyiz. Çünkü Farabi üç şeyi sevmezdi. Cehalet, Cahil şehir ve erdemli olmayanları kesinlikle sevmezdi.  Bizlerde bu şeyin zıddı olanları yaşayan insanlardan olalım mı.  Kalın Sağlıcakla !