Ordunun KUMRU ilçesi Belediye başkanı Yusuf Yalçuva, geçenlerde sosyal medyada ve yurtdışı haber kanallarında bile gündem olan, ilgi çeken bir kampanya (!) başlattı.

Kanaatimizce başkanın amacı, herkese ON ÇOCUK yaptırmak filan değildi.

Yarınları hesaplamayı pek sevmeyen, günü birlik yaşamaya hevesli halkımıza, her geçen gün azalan genç nüfusumuzun tekrar artması adına bir farkındalık söylemiydi.

Yoksa Yusuf bey’e de sorsanız bal gibi biliyordur ON çocuğun 15-20 yıl içinde doğacağını, yirmi yıl sonraki Kumru Belediyesinin bu vaadi yerine getirip getirmeyeceğinden kimsenin emin olmadığını.

Ve ayrıca günümüzde çok az kadının on çocuk doğurmaya hevesli olduğunu.

Niye söylüyor o zaman?

Meseleye, Avrupa Ülkelerinin ve hayranı olduğumuz uzakdoğu ülkesi Japonyanın sosyal durumlarını inceleyerek bakabilirsiniz.

Evliliklerin ve doğum oranlarının düştüğünü, dolayısıyla genç nüfusun azalmasıyla, iş gücü ihtiyacının yabancı ülkelerden işçi transferi yapmak zorunda kalan bu ülkeler de aynı sancıyı çekiyorlar.

Başkanın bu söylemiyle dalga geçen, beğenen beğenmeyen bir çok insan oldu.

Rızkın garantörlüğünü unutanlardan bir kesim de, ülkenin bu günkü ekonomik görüntüsü içinde bırakın on çocuğu, bir çocuğun bile zor büyütüldüğüne ve hayata hazırlanmasındaki zorluklara atıfta bulunarak başkana çok kızdılar.

İyi de, günümüzde evlilik yaşı otuza dayanmışken, gerek geçim kaygısı gerekse kariyer endişeleriyle dolu günümüz insanının zorla bir tane çocukla sınırlı kalmasının ileride bizlere yaşatacağı sıkıntıları başka nasıl hissettirebilirizki halkımıza?

Cumhurbaşkanının yıllardır en az ÜÇ ÇOCUK söylemine;

— Demesi kolay ! Hiç nasıl bakacağız , nasıl okutacağız diyen yok ! deyip reddederek sessiz sedasız yaşamaya devam ettik ve ediyoruz.

Belki bizler göremeyiz ama, ileriki yıllarda, ekmek yapmaya bir fırıncı, ampul değiştirmeye bir elektrikçi, bir berber, işe gitmek için bir dolmuş şoförü, bir taksici, bir marangoz, bir hemşire, bir hasta bakıcı, doktor, hamsici balıkçı vs sıkıntısı çekersek o zaman anlarız anyayı konyayı.

Daha vahimi ise, bu gün dünyanın bir çok ülkesine dağılmış ve rızkını arayan Türk işçileri gibi, ileride bir gün bu saydığımız meslekler için, Afrikadan, Somaliden, Afganistandan, Endonezyadan velhasıl bizden daha fakir ülkelerden gelen gençlerle hayata devam etmek nasıl olur gerisini varın siz hesaplayın.

Sonuç olarak kimse araba almak için evlat doğurmaz yetiştirmez. Ama mesajı iyi okuyarak evliliğe soğuk bakmayıp ,aile kurumunun önemine binaen en az iki, üç ve beş çocuk size bolluk bereket getireceğini unutmayın.

Eğer bu sayılara takılıp, geçim korkusu, yeterli beslenme ve yetiştirme konusunda tereddüt ederseniz, BEŞ ve üzeri çocuğu olan bir kaç büyüğünüzle konuşup danışın.

Bakın , o çok çocuklu ailelerin içinden ne doktorlar, mühendisler ve öğretmenler çıkmış şaşıracaksınız.

Herkese Selam,

Herkese Saygı.