Gazetemiz yazarı Haluk Ekiz’in yazısı
Biz onu Fatsa Belediyesi personeli olarak tanıdık. Meğer işini yaparken, duygularını da boş bırakmıyormuş.
Hem elleri çalışmış hem hayalleri.
ÜMİT, çocukluğunda ateşli bir hastalık geçirmiş.
Annesinin bile moralini çok bozmuşlar. Bu çocuk yaşamaz diyerek direncini kırmaya çalışmışlar.
Ama o daha küçükken hayata tutunmuş sım sıkıca.
Geçirdiği havalenin etkisiyle vücudunda kısmen de olsa sıkıntılar yaşamış.
Yürümekte zorlanırken, ellerini uzun süre doğru düzgün kullanamamış.
Yaşı yirmibeş olduğunda Fatsa Belediyesine girmek nasip olmuş.
Temizlik hizmetleri kadrosunda işe başlamış.
Kendi deyimiyle,
” O yıllar sokakları temizlemek için elime verilen süpürgeyi tutamıyordum. Sen bu işi yapamazsın dediler hep bana.
Ama zamanla benimde farkedemediğim bir şey oldu. Ben elimi kolumu kullandıkça, ayrıca çevremdeki bir çok insanın YAPAMAZSIN demelerinin verdiği hırsla her geçen gün daha da düzeldim “diyor.
Ümit kardeşimiz, görevini yaparken de güzel şeyler düşünmüş. Yazarak mutlu olmanın hazzını hissetmiş.
Yazdıkça coşmuş. Yazdıklarını biriktirmiş.
Eşi dostu okuyup beğenince ona ilham kaynağı olmuşlar.
Yetinmemiş.
Neden olmasın?
20 yıllık meslek hayatında bir ŞİİR KİTABI çıkarmış.
Mesaisi bitince sevdiği mutlu olduğu işyerlerini ara sıra ziyeret ediyor.
Dikkat çeken tarafı ise, elleri boş gitmiyor.
Bir simit, poğaça iki tane şeker de olsa gönül almayı, ikramda bulunmayı seviyor.
Şu aralar, Fatsa sokaklarına hizmet ederken ikinci kitabıyla ilgili çalışmalarını duyduk kendisinden.
Fatsamızın sanat zenginliğine katkı yapmış olan Ümit kardeşimize gerek Belediyedeki görevi, gerekse yazı hayatında başarılar dileriz.
Herkese Selam,
Herkese Saygı.


GÖZÜNÜZ, VÜCUDUNUZUN YÜZDE KAÇINI KAPLIYOR ?
KABAKDAĞ’DA TOHUM ŞENLİĞİ